Bir Fotoğraf Karesi ve Düşündürdükleri!
Yorum: Ali Akdemir
Ne kadar kolay bir cümledir, bir kişinin öldüğünü iki kelimeyle ifade etmek. Bir insan hayalleriyle, özlemleriyle, acılarıyla, hayal kırıklıklarıyla, umutlarıyla göçüp gider bu dünyadan. Fotoğraftaki kişi, Konya/Ermenek de madende altında kalan Özcan Gökçe nin babasıydı. Maden ağzında böyle oturup beklemişti günlerce oğlundan gelecek bir haberi. Evladından gelecek umutlu bir haberi böyle çaresizce beklemişti. Onun beklerken çekilen bu fotoğrafı hafızalara kazındı. Aslında çok şey ifade ediyordu bu kare. Yoruma hacet bile yoktu aslında. Bu yırtık lastik ayakkabı herşeyi açıklıyordu… Türkiye’deki yoksulların, ezilenlerin, garibanların halini, kaderini. Hoşcakal Recep Gökçe!!!
Onu Şairimiz Enver Gökçe‘nin –And Olsun Şart Olsun— Şiiriyle sonsuzluğa uğurluyoruz
AND OLSUN!
Ben Böyle, Taşların, Çukurların, İçinde Kalmışsam.
Yalnızsam, Hor Görülmüşsem, Arkasızsam
Ve Böyleyse, Bahtı Siyahım.
Yemin, Kasem Olsun.
Ve And Olsun.
Şart Olsun.
Yerde Kalmaz Ahım!!!
